ثبت برند لاتین - مشاوره ثبت شرکت

شنبه 17 آبان 1399

لینک

نویسنده: zohre zohreh   

نظرات() 

شنبه 17 آبان 1399

لینک

نویسنده: zohre zohreh   

نظرات() 

سه شنبه 6 آبان 1399

لینک

نویسنده: zohre zohreh   

نظرات() 

پنجشنبه 1 آبان 1399

لینک

نویسنده: zohre zohreh   

نظرات() 

سه شنبه 22 مهر 1399

لینک

نویسنده: zohre zohreh   

نظرات() 

یکشنبه 20 مهر 1399

لینک

نویسنده: zohre zohreh   

نظرات() 

دوشنبه 14 مهر 1399

لینک

نویسنده: zohre zohreh   

نظرات() 




این مقاله با هدف بررسی وجوه افتراق تاسیس و ثبت شرکت تعاونی با شرکت سهامی تهیه گردیده است .متقاضیان عزیز، علاوه بر مطالعه این مطلب، در صورت نیاز به کسب اطلاعات بیشتر در این رابطه می توانند مقالات ذیل را نیز مورد مطالعه قرار دهند :

- راهنمای گام به گام تشکیل و ثبت شرکت سهامی خاص
- شرایط لازم جهت ثبت و تاسیس شرکت سهامی عام چیست ؟
- شرایط تشکیل و ثبت شرکت تعاونی چیست ؟
22 تفاوت عمده تاسیس و ثبت شرکت تعاونی با شرکت های سهامی

برای روشن ساختن وجوه تمایز شرکت های متشکله بر اساس اصول بازرگانی و شرکت های متشکله بر مبنای اصول تعاون ، به ذکر اهم وجوه افتراق بین یکی از شرکت های تجاری با شرکت تعاونی مبادرت می نماید :
1- تشکیل شرکت های سهامی به وسیله عموم افراد علاقه مند، بدون قید و شرطی با رعایت تشریفات قانونی مربوط به عمل می آید. ولی شرکت تعاونی بین گروه خاص یا صاحبان حرف و مشال بخصوصی تشکیل می شود.
2- در شرکت های سهامی که مبتنی بر اصول بازرگانی هستند ، هدف از عملیات تجاری انتفاع بوده و به قصد تحصیل منفعت تشکیل می شوند. همین طور است دیگر شرکت های بازرگانی . ولی شرکت تعاونی که مبتنی بر پایه اصول تعاون می باشد ، هدف اساسی آن تامین آسایش طبقه خاصی است که آن را تشکیل داده اند. یا در سطح گسترده تر ، تامین رفاه تمام افراد یک جامعه می باشد.
3- در شرکت های سهامی حداقل سرمایه شرکت در قانون مشخص شده است. ( طبق قانون فعلی در شرکت های سهامی عام 5 میلیون ریال و در شرکت های سهامی خاص یک میلیون ریال می باشد ) ولی در شرکت های تعاونی حداقلی برای سرمایه مقرر نشده و سرمایه نیز متغیر و نامحدود است. ( ماده 10 ق. ش. ت ) و میزان سهام یک عضو نباید از یک هفتم کل سرمایه شرکت تجاوز کند. ( ماده 11 ق. ش. ت )
4- افزایش یا کاهش سرمایه در شرکت های سهامی با تصویب مجمع عمومی فوق العاده و طبق تشریفات مقرر در لایحه قانونی 24 / 12 / 1347 انجام می پذیرد. ولی طبق تبصره ماده 10 قانون شرکت های تعاونی مصوب 16/ 3/ 1350 افزایش سرمایه شرکت تعاونی از طریق خرید سهام از شرکت به وسیله اعضای جدید و یا افزایش تعداد سهام اعضای قبلی شرکت صورت می گیرد و کاهش آن با خروج هر عضوی از شرکت و استرداد سهام به شرکت انجام می پذیرد.
ماده 6 قانون مذکور می گوید : " خروج هر عضو از شرکت ، اختیاری است و نمی توان آن را منع کرد و بهای سهم یا سهام او ، حداکثر به ارزش اسمی باید ظرف یکسال از تاریخ خروج عضو از شرکت نقداَ پرداخت شود " .
5- دارنده سهم در شرکت سهامی ، صاحب سهم یا سهامدار نامیده می شود ولی در شرکت های تعاونی، دارنده سهم ( عضو ) شناخته می شود. در تعریف ( عضو) بند 1 ماده 1 قانون شرکت های تعاونی می گوید :
" عضو : در شرکت ها و اتحادیه های تعاونی هر صاحب سهم ، اعم از این که شخص حقیقی یا حقوقی باشد، عضو شرکت یا اتحادیه نامیده می شود " .
6- نقل و انتقال سهام در شرکت های سهامی با توجه به مصرحات قانونی و مقررات اساسنامه به هر شخصی که باشد، امکان پذیر است. ولی در شرکت های تعاونی، نقل و انتقال سهام به غیر عضو مجاز نیست. ( ماده 12 ) قانون شرکت های تعاونی می گوید : " انتقال سهام شرکت های تعاونی به غیر عضو شرکت مجاز نیست ".
7- شرکت سهامی اصطلاحاَ به شرکت سرمایه موسوم است. زیرا در واقع مشارکت سرمایه ها است و در قبال اصطلاح ( شرکت سرمایه ) اصطلاح ( شرکت شخص ) به کار می رود ، مثل شرکت های تضامنی و نسبی. زیرا در این شرکت ها شخصیت شرکا موجب اعتبار شرکت است. ولی شرکت تعاونی، مشارکت انسان است با هدف خودیاری .
8- در شرکت های سهامی ضابطه تقسیم منافع در اساسنامه پیش بینی و معمولاَ بر پایه سهم سرمایه بین شرکا تقسیم می گردد. ولی در شرکت های تعاونی ضابطه پرداخت سود به اعضا مقدار معاملات و میزان خرید آن ها می باشد و چون هدف از این شرکت ها تامین رفاه اعضاست، لذا سود سرمایه محدود شده و با پایه قرار دادن میزان خرید اعضا که مالاَ منفعتی را هم به ازای خریدهای معموله به شرکت پرداخت می کنند ، در واقع بین سود پرداختی اعضا به شرکت و منافع دریافتی آنان از شرکت رابطه مستقیم وجود دارد.
بندهای 3 و 4 و 5 ماده 1 قاننون شرکت های تعاونی، اصطلاحات : ( در آمد ویژه ) و ( سود ) و ( مازاد برگشتی ) را به شرح آتی تعریف می کند :
3: " در آمد ویژه : مبلغی است که از عملیات و معاملات یک شرکت یا اتحادیه تعاونی، در یک دوره مالی ، پس از وضع هزینه و استهلاکات حاصل می شود . "
4: " سود سهم : مبلغی از درآمد ویژه سالانه شرکت یا اتحادیه تعاونی است که در هر سال به هر سهم اختصاص داده می شود ".
5: " مازاد برگشتی : مبلغی از درآمد ویژه شرکت یا اتحادیه تعاونی است که برای تقسیم بین اعضا به تناسب میزان معاملات آن ها با شرکت یا اتحادیه تعاونی در حدود مقررات این قانون اختصاص داده می شود ".
9- حداقل تعداد شرکا : حداقل تعداد سهامدار در شرکت های سهامی عام 5 نفر و در شرکت های سهامی خاص 3 نفر هستند.
ولی تبصره ماده 2 قانون شرکت های تعاونی می گوید : " تعداد اعضای شرکت تعاونی نباید از 7 نفر عضو کم تر باشد ".
10- در شرکت های سهامی ، صاحبان سهام در بدو تاسیس شرکت فقط 35% سهام مورد تعهد را پرداخت می نمایند. ( مواد 6 و 20 لایحه قانونی ) ولی ماده 4 قانون شرکت های تعاونی می گوید : " شرایط عضویت در شرکت تعاونی خرید و پرداخت تمام بهای لااقل یک سهم می باشد ".
بنابراین هر عضوی در موقع تاسیس شرکت تعاونی یا قبول عضویت آن هر قدر سهم بخرد ، که حداقل آن یک سهم است ، باید تمام بهای سهام مورد خریداری را پرداخت نماید.
11- حق رای : در مجامع عمومی شرکت های سهامی ، هر سهامدار به اندازه سرمایه ای که در شرکت گذاشته ، حق رای دارد. تبصره ماده 75 لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت مصوب 24 / 12 / 1347 می گوید :
" در مجمع عمومی موسس، کلیه موسسین و پذیره نویسان حق حضور دارند و هر سهم دارای یک رای خواهد بود " .
ولی در شرکت تعاونی هر عضو فقط دارای یک رای است ، ولو این که دارای چندین سم باشد. ماده 194 قانون تجارت مصوب 13 / 2/ 1311 می گوید :
" ... هیچ یک از شرکا نمی تواند در مجمع عمومی بیش از یک رای داشته باشد " . و ذیل ماده 7 قانون تشکیل شرکت های تعاونی می گوید :
" ... در مجمع عمومی هر عضو قطع نظر از تعداد سهام ، فقط دارای یک رای است ". بدین ترتیب در شرکت های تعاونی ، انسان ها رای دارند نه سرمایه ها .
12- در شرکت های سهامی ، اندوخته ها اعم از اندوخته های قانونی یا اختیاری به انحلال شرکت پس از کسر کسورات قانونی، بین سهامداران تقسیم می شود. ( ماده 90 لایحه ) ولی در شرکت های تعاونی اگر شرکت منحل شود ، اندوخته ها غیرقابل تقسیم بوده و می بایست برای تامین آسایش اعضاء صرف شده و یا به سایر شرکت های تعاونی واگذار گردد.
ماده 16 قانون شرکت تعاونی می گوید :
" با انحلال شرکت تعاونی، مانند حساب ذخیره قانونی غیرقابل تقسیم شرکت ، پس از تصفیه ... یا به وجوه ذخیره قانونی غیرقابل تقسیم شرکت یا اتحادیه تعاونی که با همان مقاصد در حوزه مربوط فعالیت می کنند، انتقال داده می شود یا به مصرف امور اجتماعی و عام المنفعه همان حوزه خواهد رسید ... ".
13- نصاب برداشت برای اندوخته قانونی، در شرکت های سهامی یک بیستم ( 5% ) سود خالص است. ( مواد 140 و 238 لایحه قانونی ) ولی این نصاب در شرکت های تعاونی حداقل 12% است که به حساب ذخیره قانونی غیرقابل تقسیم منظور میشود.
14- کسر اندوخته قانونی در شرکت های سهامی، تا زمانی الزامی است که اندوخته قانونی به یک دهم سرمایه بالغ گردد ولی در شرکت های تعاونی کسر اندوخته قانونی غیرقابل تقسیم ، تا زمانی الزامی است که به میزان معدل سرمایه سه سال اخیر شرکت برسد.
15- در شرکت سهامی به تصویب مجمع عمومی عادی، اعضای هیئت مدیره موظف بوده و در صورت غیرموظف بودن نیز ممکن است حق حضور در جلسات دریافت نمایند. ولی خدمات هیئت مدیره در شرکت تعاونی افتخاری و بلاعوض است.
16- چون هدف شرکت های سهامی سودجویی است ، لذا مالیات آن ها به موجب مواد 105 تا 118 قانون مالیات های مستقیم مصوب 3 / 12 / 1366 تشخیص و به نرخ مقرر در ماده 131 آن قانون وصول می شود. ولی چون شرکت های تعاونی قصد خودیاری دارند، لذا مالیات وصولی آن ها بر اساس همان قانون و ماده 107 به بعد قانون شرکت های تعاونی بر مبنای نرخ کم تری بوده و در برخی موارد نیز معاف از پرداخت آن می باشند.
17- در شرکت های سهامی ماده 29 لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت می گوید :
" در شرکت های سهامی عام مبلغ هر سهم نباید از ده هزار ریال بیش تر باشد " . و لایحه قانونی مذکور نسبت به مبل اسمی سهام شرکت های سهامی خاص ساکت است.
ولی در شرکت های تعاونی ماده 194 قانون تجارت می گوید : " در صورتی که شرکت تعاونی تولید یا مصرف مطابق اصول شرکت سهامی تشکیل شود، حداقل سهام یا قطعات سهام ده ریال خواهد بود ".
18- در شرکت های سهامی ماده 94 لایحه قانونی می گوید :
" هیچ مجمع عمومی ... با هیچ اکثریتی نمی تواند بر تعهدات صاحبان سهام بیفزاید ".
ولی در شرکت های تعاونی بر طبق تبصره ماده 5 قانون شرکت های تعاونی :
" می توان در اساسنامه شرکت، قبول اعضای جدید را علاوه بر خرید سهام ، به پرداخت مبلغی به عنوان حق عضویت متناسب با هزینه توسعه وسائل و یا امکانات شرکت برای انجام خدمات اضافی موکول کرد ".
19- شرکت های سهامی به وسیله هیئت مدیره ای که از بین صاحبان سهام انتخاب شده، و کلاَ یا بعضاَ قابل عزل می باشند اداره می شوند و عده اعضای هیئت مدیره در شرکت های سهامی عام نباید از 5 نفر کمتر باشد.
ولی در شرکت های تعاونی می بایست حداقل سه نفر عضو اصلی و یک نفر عضو علی البدل هیئت مدیره از بین اعضا انتخاب شوند.
20- مدت ماموریت هیئت مدیره در شرکت های سهامی از دو سال تجاوز نخواهد کرد ولی اعضای هیئت مدیره در شرکت های تعاونی برای مدت 3 سال انتخاب می شوند.
21 - در شرکت های سهامی ورود شرکا به شرکت یا خروج آن ها از شرکت در اثر نقل و انتقال سهام امکان پذیر است. ( مواد 40 و 41 لایحه قانونی )
ولی در شرکت های تعاونی، قبول درخواست عضویت و اخراج عضوی از شرکت با توجه به مصوبه مجمع عمومی در اختیار هیئت مدیره می باشد که این روش ناشی از اصل آزادی عضویت در شرکت های تعاونی است.
22- در شرکت های سهامی ممکن است سهام بی نام یا سهام بانام صادر شود ولی در شرکت تعاونی، سهام بانام خواهد بود.

نظرات() 

دوشنبه 7 مهر 1399

لینک

نویسنده: zohre zohreh   

نظرات() 

دوشنبه 31 شهریور 1399

لینک

نویسنده: zohre zohreh   

نظرات() 

دوشنبه 31 شهریور 1399

لینک

نویسنده: zohre zohreh   

نظرات() 

سه شنبه 29 بهمن 1398

ثبت برند دمنوش گیاهی

نویسنده: zohre zohreh   


دمنوش های گیاهی نوشیدنی هایی هستند که از ترکیب برگ ها، ساقه ها، ریشه ها و میوه های گیاهان مختلف به دست می آیند. این دمنوش ها اغلب فاقد کافئین هستند. قرن ها است خواص مفید و درمانی  و کمک درمانی گیاهان به اثبات رسیده است و مردم از دیرباز از دمنوش ها به عنوان نوشیدنی های سلامت بهره می برده اند.
داشتن یک برند خوب و معتبر و ثبت آن می‌تواند در این زمینه نقش بسیار مهمی را برای تولید کنندگان و عرضه کنندگان محصول ایفا کند.
با ثبت نام و علامت تجاری دمنوش گیاهی، طبق قانون ثبت نام و علائم تجاری حقیقی / حقوقی حق انحصاری پیدا می کنید که به موجب آن می توانید از عرضه کالاهای یکسان یا مشابه توسط اشخاص ثالث جلوگیری نمایید. همچنین،  ثبت یک علامت تجاری به شهرت سریع تر برند کمک می کند و باعث می شود تا افراد ذی نفع به افزایش کیفیت برند بپردازند.
در این رابطه لازم به توضیح است ، به موجب مصوبه ی سوم اردیبهشت 1328 هیاًت وزیران، ثبت علائم برای هر یک از این موارد اجباری است:
– مواد غذایی که در لفاف و یا ظروف و به اسم مشخصی باشند مانند کنسرو مواد غذایی، آردهای مخصوص ، چای های مختلف ، کاکائو ، شکلات ، آب نبات ، پنیر ، شیر ، مربا ، ترشی ، کره و روغن های مختلف و غیره.
– آب های معدنی یا گازدار، شربی ، آب های میوه و انواع نوشابه ها که در تحت اسم و ظروف مشخصی به معرض فروش گذارده می شود.

مدارک مورد نیاز جهت ثبت برند دمنوش گیاهی
الف) شخص حقیقی:
1. مدارک مثبت هویت متقاضی ( کپی شناسنامه و کپی کارت ملی )
2. کپی کارت بازرگانی (در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
3. کپی مجوز فعالیت (جواز تاسیس، پروانه ی بهره برداری، پروانه ی ساخت، جواز کسب یا کارت بازرگانی و یا هر گونه گواهی فعالیت صادره از نهادهای نظارتی و حاکمیتی دولتی)
4. نمونه علامت تجاری در کادر 10 در 10
ب) شخص حقوقی:
1. مدارک مثبت هویت مدیر عامل شرکت ( کپی شناسنامه و کپی کارت ملی )
2. کپی روزنامه ی  تاسیس و آخرین تغییرات شرکت (از آخرین تغییرات شرکت نباید بیش از دو سال گذشته باشد)
3. ارائه مدارک دال بر فعالیت در رشته مربوط به عنوان مثال جواز اعلامیه تاسیس از صنایع یا پروانه بهره برداری صنایع یا پروانه ساخت وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی یا پروانه کسب و …
4. کپی کارت بازرگانی (در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
5. ده نمونه گرافیکی یا کپی یا تصویر علامت درخواستی حداکثر در ابعاد ده در ده سانتی متر
6. در صورت سه بعدی بودن علامت ارائه علامت به صورت نمونه گرافیکی یا تصویر دو بعدی به نحوی که از شش زاویه متفاوت تهیه و در مجموع یک نمونه واحد را تشکیل دهند.
7. استفاده از حق تقدم : در صورتی که متقاضی یا متقاضیان ثبت بخواهند به استناد تقاضای ثبت یا ثبت خارج از کشور از مزایای حق تقدم ( حداکثر 6 ماه ) استفاده نمایند می بایست مدارک مربوط به حق تقدم را همزمان با تسلیم اظهارنامه یا حداکثر ظرف 15 روز از آن تاریخ تسلیم کنند.
8. نسخه ای از ضوابط و شرایط استفاده از علامت جمعی و تاییدیه مقام صلاحیت دار
9. رسید مربوط به پرداخت هزینه های قانونی

نظرات() 


 
در نظام حقوقی کنونی ایران ، ماهیت شرکت ها بیشتر جنبه قراردادی دارد که مستلزم همکاری دو یا چند شخص است که بعد از تشکیل تابع آثار و احکامی است که از سوی قانونگذار معین گردیده است که با توجه به نوع شرکت این احکام متفاوت خواهد بود.

در این مقاله به پاسخ این پرسش می پردازیم که آیا می توان در ایران شرکت تک شریکه تشکیل دارد ؟ علاقه مندان در این رابطه می توانند به مقالات ذیل نیز مراجعه نمایند :


• لزوم همکاری دو یا چند شخص
با توجه به ماهیت قراردادی شرکت های تجاری در نظام حقوقی کنونی ایران ، برای تشکیل هر شرکت تجاری همکاری دو یا چند شخص لازم و ضروری است که نتیجه این امر آن است که در ایران هیچ شرکت تجاری را نمی توان با یک شریک تشکیل داد و بر همین اساس مطابق مقررات قانونی ، تشکیل شرکت تک شریکه در ایران فعلاَ منتفی است و از این جهت شرکت های تجاری شبیه شرکت های مدنی می باشند. ولی آنچه قابل توجه بوده این است که امروزه در اکثر نظام های حقوقی مانند آلمان ، انگلیس ، فرانسه و ... شرکت های تک شریکه مورد پذیرش واقع شده است. البته ناگفته نماند که اگرچه در ظاهر قوانین حاکم بر شرکت های تجاری اجازه تشکیل شرکت تک شریکه را نمی دهند ولی در عمل می توان این قبیل شرکت ها را مشاهده نمود.
نمونه بارز این شرکت ها آن دسته از شرکت های دولتی هستند که صد در صد سرمایه آن ها به وسیله دولت تامین می شود. زیرا دولت یک شخص محسوب می شود که همه سرمایه شرکت به وسیله او تامین می شود. البته این قبیل شرکت ها برای اینکه از صورت و شکل قانونی تخلف ننموده باشند در ظاهر اشخاصی را به عضویت افتخاری شرکت در می آورند ، مانند شرکت های دولتی که در اغلب موارد تحت عنوان شرکت سهامی تاسیس می شوند که با توجه به اینکه شرکت سهامی خاص حداقل باید سه شریک داشته باشد و از طرفی نیز اعضای هیئت مدیره شرکت باید از میان سهامداران انتخاب شوند لذا ناگزیر از انتخاب اشخاصی به عنوان هیئت مدیره خواهند بود که برای این منظور ابتدا چند سهم در اختیار آن ها قرار گرفته و آن ها به عنوان سهامدار شناخته شده و سپس به عنوان عضو هیئت مدیره انتخاب می شوند. بر همین اساس نیز اشخاص مزبور نه در تامین سرمایه شرکت نقشی دارند و نه در سود حاصل از فعالیت شرکت سهیم میشوند و فقط به دلیل عضویت در هیئت مدیره حق مدیریت دریافت و در مواردی نیز از سود حاصل شرکت پاداش دریافت می نمایند.
یکی از حقوقدانان برای شرکت تک شریکه عملی در حقوق ایران مصداق دیگری را نیز بیان کرده اند که عبارت از شرکت هایی است که با شراکت پدر و اولاد صغیر او ایجاد می شوند.
مثال فوق از این جهت می تواند موئد تشکیل شرکت تک شریکه باشد که برخی اشخاص عملاَ می توانند برای فرار از مقررات قانونی به این شیوه عمل نمایند. زیرا از یک طرف فرد صغیر به دلیل فقدان اهلیت استیفاء نمی تواند به طور مستقل اراده خود را به کار گیرد و برای این منظور ولی قهری او که در خصوص مورد پدرش می باشد عهده دار این نقش خواهد بود و در واقع این تنها اراده پدر است که تشکیل دهنده شرکت است و در عمل نیز همه سرمایه شرکت به وسیله شخص ایشان تامین می شود و حتی سهم صغیر از شرکت نیز به صورت ناچیز معین و مشخص می شود و از طرف دیگر در مقررات تجاری، در مورد اهلیت شرکا در شرکت های تجاری مقررات خاص و ویژه ای مقرر نشده است و اهلیت این اشخاص تابع مقررات قانونی مدنی خواهد بود.
ولی از جهت دیگر می توان گفت که مطابق مقررات قانونی مدنی، شخص ولو صغیر و فاقد اهلیت باد به عنوان یک شخص که دارای شخصیت حقوقی بوده و از اهلیت تمتع برخوردار است شناخته شده است و نمی توان شخصیت او را نادیده گرفت و اگر ولی او در شرکت اداره امور آن را بر عهده می گیرد در واقع هم اصالتاَ از طرف خود اقدام می نماید و هم ولایتاَ از طرف فرزند صغیر خود و این خود حکایت از تعدد اشخاص دارد چنان که در سایر موارد نیز که بخواهد از جانب فرزند صغیر خود معامله ای انجام دهد باید به عنوان ولایت اقدام نماید نه به عنوان خودش .

• فواید شرکت تک شریکه
در مورد شرکت های تک شریکه این سوال اساسی مطرح است که اگر در این شرکت ها همه سرمایه شرکت به وسیله یک شخص تامین و همه امور شرکت نیزبه وسیله همان شخص اداره می شود ، چه ضرورتی برای تشکیل چنین شرکتی وجود دارد و چه فوایدی بر آن مترتب است ؟
در پاسخ باید گفت که بدون تردید تشکیل چنین شرکت هایی فواید متعددی دارد که می توان به موارد ذیل اشاره کرد :
اگر شخص با همان میزان سرمایه ای که برای تشکیل شرکت تک شریکه اختصاص داده ، به طور شخصی و مباشرتی تجارت نماید و بعد از مدتی ورشکسته شده و در اثر آن نتواند بدهی های خود را بپردازد با صدور حکم ورشکستگی او ، وی از انجام معاملات تجاری ممنوع گردیده و حق اشتغال به آن ها را نداشته بلکه بالاتر از حق تصرف در اموال و حقوق مالی خویش نیز ممنوع می گردد. در حالی که اگر در قالب شرکت اشتغال به فعالیت تجاری داشته باشد و شرکت ورشکسته گردد درست است که با صدور حکم ورشکستگی، شرکت منحل می شود ولی خود شخص که در واقع موسس شرکت و تنها شریک آن بوده است هیچ ممنوعیتی از تصرف در اموال خویش نخواهد داشت و می تواند با بقیه اموال خود به تجارت پرداخته یا اشتغال دیگری داشته باشد و حتی در شرکت های سرمایه ( مانند سهامی و با مسئولیت محدود ) طلبکاران شرکت مزبور نیز نمی توانند بابت مطالبات خود به وی مراجعه نمایند.
با توجه به آنچه در مورد لزوم همکاری دو یا چند شخص همکاری بیان گردید روشن می شود که هیچ شرکت تجاری را نمی توان با کمتر از دو شخص تشکیل داد. البته شخص مزبور می تواند شخص حقیقی باشد یا حقوقی. بنابراین شرکت تجاری می تواند متشکل از چند شخص حقیقی باشد یا چند شخص حقوقی و یا ترکیبی از شخص حقیقی و حقوقی .

نظرات() 

یکشنبه 13 بهمن 1398

ثبت شرکت و رتبه بندی شرکت در بابل

نویسنده: zohre zohreh   

 

بابل پرجمعیت ترین شهرستان مازندران است و پس از رشت بیشترین جمعیت را در شمال کشور دارد. این شهر زیبا، معروف به " شهر بهار نارنج " مرکز شهرستان بابل در مرکز استان مازندران است . 

بابل یکی از شهرهای مهم شمال کشور در زمینه های پزشکی ، کشاورزی ، دانشگاهی ، سیاسی و تجاری است .این شهر ، دارای پیشینه ای قابل توجه می باشد که در گذشته به دلیل تجارت و عبور و مرور تاجران و بازرگانان ، آن را بارفروش می خواندند.

بابل پرجمعیت ترین شهرستان مازندران است و پس از رشت بیشترین جمعیت را در شمال کشور دارد. این شهر زیبا، معروف به " شهر بهار نارنج " مرکز شهرستان بابل در مرکز استان مازندران است .

بابل یکی از شهرهای مهم شمال کشور در زمینه های پزشکی ، کشاورزی ، دانشگاهی ، سیاسی و تجاری است .این شهر ، دارای پیشینه ای قابل توجه می باشد که در گذشته به دلیل تجارت و عبور و مرور تاجران و بازرگانان ، آن را بارفروش می خواندند.

بابل از حیث گردشگری نیز یکی از شهرهای مهم کشور محسوب می شود. خالی از لطف نیست که بدانیم ، در مازندران بیش از 80 نوع سوغات در دسترس گردشگران قرار دارد.

هنرمندان بابلی در صنعت گلیم بافی، سرامیک سازی ، قالی بافی ،سوزن دوزی ، رنگرزی و چاپ سنتی سفالگری ، چرم سازی ، منبت کاری ، ملحفه دوزی ، حصیر بافی ، عروسک سازی طراحی سنتی و نگارگری، صحافی و جلد سازی سنتی و صنایع دستی دریایی فعالیت می کنند.

بابل به دلیل زمین حاصلخیز و آب و هوای مطلوب، در زمینه کشاورزی نیز بسیار سرآمد است که مهم ترین محصول آن برنج است . به طوری که در تولید برنج ، رتبه اول در استان مازندران را داراست

با توجه به قابلیت های بابل و گسترش کسب و کارهای نوین در این شهر ، کشاورزان ، دانشجویان ، کارآفرینان ، صاحبان مشاغل و اصناف و فعالان اقتصادی مقیم بابل به منظور گسترش کسب و کار خود نیازمند ثبت شرکت می باشند. مطمئناَ، ثبت شرکت بهترین روش جهت شروع انواع فعالیت اقتصادی است.

در مورد ثبت شرکت در بابل موضوع های متعددی قابل بررسی است. از جمله شناخت انواع شرکت ها ، اشخاص لازم برای تشکیل شرکت تجاری، سرمایه ثبت شرکت، انتخاب نام شرکت ، اخذ مجوز ثبت شرکت ، مدارک و اسناد مورد نیاز جهت ثبت شرکت و رتبه بندی شرکت ها که در این مقاله به آن ها اشاره می شود. پیش از آن ، به معرفی چند مقاله دیگر در این رابطه می پردازیم :

- ثبت شرکت در مازندران 

- ثبت شرکت در رشت 

- ثبت شرکت در چالوس 

- تعرفه و هزینه های ثبت شرکت 

- خدمات تخصصی ثبت شرکت فکر برتر

• شناخت انواع شرکت ها
ماده 20 قانون تجارت، شرکت های تجاری را به هفت قسم به شرح ذیل طبقه بندی نموده است :

1- شرکت سهامی ( شامل سهامی عام و سهامی خاص )

2- شرکت های با مسئولیت محدود 

3- شرکت های تضامنی 

4- شرکت های نسبی 

5- شرکت های مختلط سهامی 

6- شرکت های مختلط غیرسهامی 

7- شرکت های تعاونی ( شامل تولید ، مصرف ، اعتبار ، وام و روستایی )

شرکت سهامی عام : در این گونه شرکت ها، سرمایه شرکت عمدتاَ توسط مردم تامین می شود . بر همین اساس تعدادی که اصطلاحاَ به آن ها هیئت موسس یا موسسین گویند، می بایست حداقل بیست درصد سرمایه شرکت را خود تعهد نموده و سی و پنج درصد مبلغ تعهد شده را در حسابی به نام شرکت در حال تاسیس نزد یکی از بانک ها واریز نمایند. 

شرکت سهامی خاص : شرکت سهامی خاص، شرکتی است که بین سه نفر یا بیشتر تشکیل شده که سرمایه آن توسط موسسین آن تامین شده و در آن پذیره نویسی و مجمع عمومی موسس وجود ندارد . در بدو تاسیس می بایست سی و پنج درصد از سرمایه شرکت توسط اعضاء در حساب مخصوصی در بانک واریز شود. 

شرکت با مسئولیت محدود : این شرکت ، شرکتی به اصطلاح دوستانه و خانوادگی است که بیشتر بین افرادی که با هم دوست و روابط مالی دارند تشکیل می شود. ماده 94 قانون تجارت، شرکت با مسئولیت محدود را چنین تعریف کرده است : شرکت با مسئولیت محدود ، شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجاری تشکیل شده و هر یک از شرکاء بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد فقط تا میزان سرمایه خود مسئول قروض و تعهدات شرکت است. 

شرکت تضامنی : شرکت تضامنی، شرکتی است که بین دو یا چند نفر با مسئولیت تضامنی و برای انجام امور تجاری تشیل می شود. در این شرکت ها اگر دارایی و اموال شرکت برای پرداخت تعهدات و دیون شرکت کفایت ننماید ، هر کدام از شرکاء مسئول پرداخت تمام قروض شرکت می باشند. 

شرکت نسبی : شرکت نسبی، شرکتی است که بین دو یا چند نفر با مسئولیت نسبی و برای انجام امور تجاری تشکیل می شود. در این شرکت ها اگر دارایی و اموال شرکت برای پرداخت بدهی های شرکت کافی نباشد، هر یک از شرکاء به نسبت سرمایه خود در شرکت مسئول پرداخت قروض می باشند. 

شرکت مختلط سهامی : شرکت مختلط سهامی شرکتی است که برای امور تجاری بی یک عده شرکاء سهامی و یک یا چند نفر شریک ضامن تشکیل می شود که در اسم شرکت می بایست عبارت شرکت مختلط و لااقل اسم یکی از شرکاء ضامن قید شود. 

شرکت مختلط غیرسهامی : شرکت مختلط غیرسهامی، شرکتی است که بین یک یا چند نفر شریک ضامن و یک یا چند نفر شریک با مسئولیت محدود بدون انتشار سهام ، برای انجام امور تجاری تشکیل می شود. 

شرکت تعاونی : شرکتی است که برای مدت نامحدود و به منظور رفع احتیاجات مشترک شرکاء و بهبود وضع مادی و اجتماعی آنان تشکیل می شود.

• حداقل اشخاص لازم برای تشکیل شرکت تجاری
شرکت های تجاری را از جهت حداقل اشخاص لازم برای تشکیل آن ها می توان به 4 دسته تقسیم نمود :

الف- شرکت های 2 شریکه : مانند شرکت با مسئولیت محدود ، شرکت تضامنی ، شرکت نسبی و شرکت مختلط غیرسهامی 

ب- شرکت های 3 شریکه : مانند شرکت سهامی خاص و شرکت مختلط سهامی 

ج- شرکت 5 شریکه : مانند شرکت سهامی عام 

د- شرکت 7 شریکه : مانند شرکت تعاونی 

شایان ذکر است در ایران هیچ شرکتی را نمی توان با یک شریک تشکیل داد .

• سرمایه ثبت شرکت
یکی از الزامات قانونی در زمان ثبت شرکت های تجاری، تعیین میزان سرمایه شرکت است. هر شرکت تجاری باید به هنگام تشکیل و ثبت خود در اداره ثبت شرکت ها در قالب اساسنامه یا شرکت نامه و اظهارنامه ثبت شرکت ، سرمایه شرکت در حال تاسیس و ثبت را اعلام نماید. 

قانون تجارت ایران برای تاسیس برخی شرکت ها مبلغی را به عنوان حداقل سرمایه در نظر گرفته است. طبق ماده 5 ل. ا. ق. ت در شرکت های سهامی عام حداقل سرمایه در بدو تاسیس 000/000/5 ریال و در مورد شرکت سهامی خاص 000/000/ 1 ریال تعیین شده است . اما قانون تجارت برای سایر شرکت ها حداقل سرمایه ای در نظر نگرفته است. 

 

• نام شرکت 

قبل از تاسیس و ثبت هر شرکت، باید در خصوص تعیین موارد مهمی مانند نام شرکت تصمیم گیری نمود. نام انتخابی می بایست : الف) سابقه ثبت نداشته باشد ب) دارای معنا و مفهوم باشد ج) با فرهنگ انقلاب اسلامی مطابقت داشته باشد د) خارجی نباشد . 

توجه داشته باشید که نام پیشنهادی اشخاص حقوقی (انتخاب نام شرکت) در موارد زیر قابل تایید نمی باشد:

- نام هایی که اختصاص به تشکیلات دولتی و کشوری دارند.

- نام هایی که در آن از اسامی ،عناوین و اصطلاحات بیگانه و خارجی استفاده شده باشد.

- نام یا نام اختصاری یا حروفی که رسماَ متعلق به دولت باشد از قبیل ایران،ملی ، ملت، کشور، ناجا، مگر با ارائه مجوز از مقام صلاحیت دار دولتی . 

- واژه هایی که به طرز گمراه کننده ای شبیه نام ثبت شده دیگری باشند، پذیرفته نمی شوند.

- از عنوان های دانشمندان و کاشفان در عصر حاضر انتخاب نشود.

- استفاده از اسامی شهرها و رنگ ها و اعداد در اسم شرکت مانعی ندارد اما این کلمات جزء اسم شرکت شمرده نمی شوند و اسم شرکت باید غیر از این کلمات شامل سه کلمه باشد.

- نام محل در اسم شرکت در صورتی مورد تایید اداره ثبت قرار می گیرد که شرکت حاضر در همان حوزه ثبتی به ثبت برسد. 

- از اعداد بصورت ریاضی آن استفاده نشود، بلکه بصورت حروف نوشته شود.

لازم به ذکر است در حال حاضر با توجه به فرایند الکترونیکی شدن ثبت شرکت ها و موسسات غیرتجاری، مراحل انتخاب و تایید نام کاملاَ به صورت الکترونیکی و به صورت غیرحضوری انجام می پذیرد و متقاضی ثبت شرکت می تواند با ورود به سامانه ثبت شرکت ها نسبت به انجام آن اقدام نماید.

• اخذ مجوز ثبت شرکت
برای انجام برخی فعالیت ها ، اخذ مجوز لازم از مراجع ذی ربط و ذی صلاح قبل از به ثبت رسانیدن شرکت الزامی است که با توجه به گستردگی مواردی که نیاز به اخذ مجوز دارند ذیلاَ به برخی از مهم ترین آن ها می پردازیم :

- ثبت هر گونه شرکت یا موسسه غیرتجاری که در نام آن از کلمات حسابرسی و حسابداران رسمی استفاده شده باشد، همچنین تاسیس موسسات حسابرسی و یا هر شخصیت حقوقی با موضوع فعالیت حسابرسی ، نیاز به اخذ مجوز از " جامعه حسابداران رسمی ایران " دارد. 

- موضوع فعالیت ثبت تاًسیس و تغییرات کلیه ی شرکت های بیمه ای با موضوعات تصدی به هر گونه خدمات بیمه ای و نمایندگی بیمه و کارگزاری خدمات بیمه ای و ...و اخذ نمایندگی از شرکت بیمه، عرضه ی خدمات بیمه ای با رعایت قانون تاًسیس بیمه ی مرکزی ایران و بیمه گری مصوبات شورای عالی ، بیمه ی دستورالعمل ها و مفاد قرارداد نمایندگی بیمه ؛ نیازمند اخذ مجوز از " بیمه ی مرکزی ایران و یا حسب مورد بر طبق دستورالعمل های مصوب و صرفاً نمایندگی های بیمه از بیمه ی اصلی آن " می باشد.

- ثبت موسسات دارالترجمه با ارائه " پروانه مترجمی " امکان پذیر می باشد. 

- موضوع فعالیت کلیه ی شرکت های تعاونی که با موضوع فعالیت مختلف تاًسیس می شوند می بایست برای تاًسیس و تغییرات خود از " اداره ی تعاون شهرستان " مربوطه مجوز اخذ نمایند.

- تولید انواع فرش دستباف ، تهیه و توزیع لوازم مورد نیاز اعضاء جهت تولید فرش ، برگزاری دوره های آموزشی در خصوص فرش بافی منوط به ارائه مجوز از " وزارت جهاد کشاورزی (اتحادیه تعاونی روستایی فرش دستباف) " می باشد. 

- موضوعات فعالیت مربوط به حمل و نقل کالا و مسافر جاده ای ( ارائه ی خدمات حمل نقل جاده ای کالا و مسافر بین شهری یا خارج از کشور، جابجایی کالا از کشوری به کشور دیگر ) موکول به ارائه مجوز " وزارت راه و شهرسازی (سازمان حمل و نقل و پایانه های کشور) " می باشد. 

- ثبت هر گونه شرکت با موضوع فعالیت در زمینه کاریابی ، راهنمایی و مشاوره شغلی ، اعزام نیروی کار ربه خارج از کشور ، مهاجرت ، ارائه تسهیلات به جویندگان کار و یا هر عنوان دیگر که بیانگر ارتباط بین کارجو و کارفرمای داخلی یا خارجی باشد با ارائه مجوز از " وزارت کار و امور اجتماعی " امکان پذیر می باشد.

• مدارک مورد نیاز جهت ثبت شرکت
1- کپی شناسنامه و کارت ملی متقاضیان اعم از سهامداران اعضای هیئت مدیره و بازرسین ؛ 

2- گواهی عدم سوء پیشینه مدیر عامل و اعضای هیات مدیره ؛ 

3- گواهی عدم سوء پیشینه بازرس اصلی و علی البدل ( در شرکت های سهامی خاص) ؛ 

4- یک قطعه عکس سه در چهار جهت نامه معرفی عدم سوء پیشینه ؛ 

5- در مورد پرونده های سهامی خاص واریز 35% اصل سرمایه ؛ 

6- در مورد موضوعات مجوزی اخذ مجوز از مراجع ذیصلاح ؛ 

7- مدارک تحصیلی مورد نیاز برای موضوعاتی که نیاز به مدرک تحصیلی دارند ؛ 

8- ارائه آدرس صحیح به همراه کدپستی برای محل فعالیت شرکت و محل سکونت متقاضیان .

• رتبه بندی شرکت ها 

از جمله اقدامات اختیاری پس از ثبت شرکت ، اخذ رتبه ( گرید ) است. رتبه بندی یا گرید یک نوع مقیاس گذاری برای تضمین کیفیت و کمیت شرکت های برتر در ارائه خدمات و دفاع از حقوق بهره وران است که با توجه به میزان توانایی شرکت ها بر اساس نفرات و سوابق آن ها، تجربه ی کاری و ارائه بیمه یا نامه از تامین اجتماعی مبنی بر صحت انجام قرارداد مربوطه، توان مالی محاسبه شده شرکت بر اساس اظهارنامه مالیاتی آخرین سال کاری توسط معاونت برنامه ریزی و نظارت راهبردی ریاست جمهوری انجام می گیرد.

هر شرکتی برای انجام قرارداد با شرکت و سازمان های دولتی نیازمند به اخذ رتبه می باشند. در غیر این صورت شرکت و سازمان های دولتی نمی توانند قرارداد ببندند.

رتبه بندی شرکت ها در بخش های ذیل انجام می گیرد :
از جمله اقدامات اختیاری پس از ثبت شرکت ، اخذ رتبه ( گرید ) است. رتبه بندی یا گرید یک نوع مقیاس گذاری برای تضمین کیفیت و کمیت شرکت های برتر در ارائه خدمات و دفاع از حقوق بهره وران است که با توجه به میزان توانایی شرکت ها بر اساس نفرات و سوابق آن ها، تجربه ی کاری و ارائه بیمه یا نامه از تامین اجتماعی مبنی بر صحت انجام قرارداد مربوطه، توان مالی محاسبه شده شرکت بر اساس اظهارنامه مالیاتی آخرین سال کاری توسط معاونت برنامه ریزی و نظارت راهبردی ریاست جمهوری انجام می گیرد.

هر شرکتی برای انجام قرارداد با شرکت و سازمان های دولتی نیازمند به اخذ رتبه می باشند. در غیر این صورت شرکت و سازمان های دولتی نمی توانند قرارداد ببندند.

شرایط عمومی رتبه بندی به قرار ذیل است :
1- شرکت باید در سازمان ثبت شرکت ها به ثبت رسیده باشد.

2- شرکت واجد شرایط و امتیازات لازم برای تعیین صلاحیت در گرید بند، باید مطابق با ضوابط و دستورالعمل های لازم عمل نماید.

3- مدیران شرکت نباید کارمند دولت باشند.

4- عدم سوء پیشینه حرفه ای شرکت 

5- امتیاز مدرک تحصیلی هیات مدیره و پرسنل فنی امتیازآور و فقط در یک شرکت پیمانکاری، مشاور یا طرح ساخت محاسبه می گردد.

6- سابقه کار مرتبط و مفید مدیر عامل و اعضاء هیات مدیره بر اساس جداول 1-7 آیین نامه الزامی است.

نظرات() 

چهارشنبه 25 دی 1398

افزایش سرمایه در شرکت های سهامی

نویسنده: zohre zohreh   


چنانچه مجموع مطالب قبلی ما را دنبال کرده باشید، فبلاَ درخصوص  ثبت افزایش سرمایه ی شرکت سهامی خاص از طریق صدور سهام جدید به اجمال بیان شد،لیکن شرکت های سهامی می توانند از طریق بالابردن مبلغ اسمی سهام خود نیز سرمایه ی  شرکت را افزایش دهند،اما این افزایش در صورتی از نظر قانونی بلااشکال است که باعث افزایش تعهدات صاحبان سهام نگردد.ماده 94 ل.ا.ق.ت مقرر می دارد"هیچ مجمعی با هیچ اکثریتی نمی تواند بر تعهدات صاحبان سهام بیفزاید".اما برابر ماده 159 ل.ا.ق.ت افزایش سرمایه از طریق بالا بردن مبلغ اسمی سهام موجود در صورتیکه مورد توافق کلیه صاحبان سهام باشد بلااشکال است و مجمع عمومی فوق العاده می تواند درصورت اتفاق آراء کلیه صاحبان سهام سرمایه شرکت را از این طریق افزایش دهد.در مواردی که سرمایه از طریق بالا بردن مبلغ اسمی سهام موجود اضافه می شود کلیه افزایش سرمایه باید نقداَ پرداخت شود و نیز سهام جدیدی که در قبال این افزایش سرمایه صادر می شود،باید هنگام پذیره نویسی برحسب مورد کلاَ پرداخته یا تهاتر شود(ماده 188 ل.ا.ق.ت).مثلاَ اگر شرکتی هر سهم ده هزار ریالی را به یکصد هزار ریال افزایش دهد و با این ترتیب سرمایه خود را ده برابر کند،دارنده هر سهم باید نقداَ تفاوت مبلغ اسمی سهام قبلی و جدید را که بالغ بر 90 هزار ریال است،در وجه شرکت پرداخت نماید و یا آنکه ده سهم قبلی را به یک سهم جدید تبدیل نماید.

همان گونه که قبلاَ ذکر شد وجوهی که به حساب افزایش سرمایه تادیه می شود باید در حساب سپرده مخصوصی نگاهداری شود.تامین و توقیف و انتقال وجوه مزبور به حساب های شرکت ممکن نیست مگر پس از به ثبت رسیدن افزایش سرمایه شرکت که در صورت اخیر علاوه بر ارائه اظهارنامه و صورتجلسه مجمع فوق العاده و حسب مورد صورتجلسه هیئت مدیره و گزارش بازرس قانونی شرکت ،ارائه گواهی بانکی که مبلغ مورد نظر افزایش سرمایه در آن تودیع شده به انضمام فیش واریز شده مبلغ یاد شده به حساب مورد نظر نیز الزامی می باشد.
افزایش سرمایه از طریق آورده ی غیر نقد:
-اصولاَ آورده ی غیر نقد عبارتست از اینکه شریک در عوض وجه نقد سرمایه خود را بصورت جنس یا حقی بر اموال یا صنعت و هنر خود به شرکت وارد می کند.
-آورده غیر نقد بصورت جنس عبارتست از اینکه شریک مالی را به عنوان سرمایه در شرکت می گذارد .مانند زمین،خانه،ماشین آلات،اثاثیه و از این قبیل.
-آورده غیر نقد بصورت حقی بر اموال عبارتست از آنکه شریک مال مورد بحث را به شرکت انتقال نمی دهد بلکه به شرکت اجازه می دهد تا از منافع آن استفاده کند(مانند سرقفلی) یا مثلاَ مالک خانه یا مالک کارخانه استفاده از ملک یا کارخانه خود را به شرکت واگذار می کند به همین ترتیب ممکن است شخص وجه نقد به شرکت قرض بدهد و منافع آن را بعنوان سرمایه در شرکت بگذارد.در این صورت شریک مزبور نسبت به منافع وجه مزبور شریک شرکت محسوب می شود و نسبت به اصل وجه طلبکار شرکت می باشد.شریک مزبور نسبت به منافع آورده ی خود به نسبت منافع حاصله در شرکت شریک است و در موقع انحلال شرکت بابت اصل سرمایه خود،جز مانند یک طلبکار عادی چیزی دریافت نمی کند.
-آورده غیر نقد بصورت صنعت یا هنر عبارتست از اینکه شخصی به جای گذاشتن پول نقد در شرکت تعهد می کند برای شرکت کار کند و حاصل کار و هنر خود را تخصیص به شرکت دهد.این موضوع اغلب در شرکت های مختلط پیش می آید که عده ای از شرکا سرمایه می گذارند و عده ای از شرکا تقبل می کنند برای شرکت کار کنند.
موضوعی که در آورده غیر نقدی اهمیت دارد تقویم بهای آنست زیرا شرکاء شرکت معمولاَ به نسبت آورده خود سهیم در منافع و یا ضرر شرکت می باشند و چون اساساَ سرمایه شرکت جوابگوی تعهدات شرکت است تقویم آورده غیر نقدی باید برای اشخاص ثالث اعتبار داشته باشد.
در شرکت های اشخاص که شرکاء مسئولیت تضامنی دارند تقویم بهای آورده غیر نقدی چندان اهمیتی ندارد زیرا اعتبار شخصی شرکاء ،ضامن تعهدات آن هاست ولی در شرکت های سرمایه که فقط سرمایه جوابگوی تعهدات آن هاست تقویم آورده های غیر نقدی اهمیت بخصوص دارد و از این نظر اغلب قوانین تشریفات مخصوص و تضمیناتی برای تقویم آورده های غیر نقدی قائل شده اند.
در خصوص آورده غیر نقدی لازم است به جهت شفافیت هر چه بیشتر موضوع نکات ذیل را یادآوری نماییم.
1-همانگونه که در آورده غیر نقد بصورت جنس بیان گردید که بیشترین آورده های غیر نقدی نیز در این مقوله قرار می گیرند مال مورد نظر اعم از منقول یا غیر منقول باید به هنگام ثبت افزایش سرمایه به نام شرکت انتقال یابد.بنابراین مشخص است که شرکت اموال خود را جهت منظور نمودن افزایش سرمایه نمی تواند تقویم نماید.
چنانچه آورده غیر نقد منقول است و از انواعی است که توسط دایره ی شماره گذاری راهنمایی و رانندگی و امور حمل و نقل نیروی انتظامی شماره گذاری شده است وفق مقررات انتقال آن به شرکت در دفاتر اسناد رسمی صورت می پذیرد و باید گواهی عدم تخلف و عدم بازداشت آن توسط راهنمایی و رانندگی صادر شده باشد و همچنین بدهی دارایی و گمرک نداشته باشد.
نسخه ای از خلاصه معامله تنظیم شده به راهنمایی و رانندگی محل شماره گذاری ارسال می گردد و هنگام ثبت افزایش سرمایه مراتب در دفترچه مالکیت قید خواهد شد.
چنانچه آورده غیر نقد،غیر منقول باشد مانند کارخانه،زمین مزروعی،مسکونی یا تجاری،باید دارایی محل وقوع ملک وصول مالیات متعلقه را گواهی نماید.ملک مورد نظر در بازداشت و وثیقه نباشد و چنانچه ملک در جریان ثبت می باشد اداره ثبت محل باید بلامانع بودن آن را جهت انتقال به شرکت اعلام نماید.به همین گونه تامین اجتماعی،شهرداری،وزارت کشاورزی،سازمان عمران اراضی شهری،منابع طبیعی،شرکت های آب و فاضلاب و برق منطقه ای و سایر نهادهای ذیربط باید بلامانع بودن انتقال ملک به نام شرکت را تایید نمایند.
پس از انجام مراحل فوق و ارائه مدارک لازم از جمله سند مالکیت ملک مزبور،در صورتیکه صادر شده باشد به انضمام دو نسخه خلاصه معامله که متقاضی از امور مالی واحد ثبتی تهیه می نماید(حسب مورد خلاصه معامله املاک ثبت شده یا ثبت نشده)و نیز پس از پرداخت حق الثبت مربوطه نسبت به ثبت افزایش سرمایه از طریق آورده غیر نقد اقدام می گردد و البته یک نسخه از خلاصه معامله تنظیم شده توسط کارشناس ثبت شرکت ها که به امضاء واگذار کننده مال غیر منقول و صاحبان امضاء مجاز شرکت و نیز رئیس ثبت می رسد به واحد ثبتی ذیربط جهت ضبط در پرونده ثبتی ملک مورد نظر ارسال می گردد.
یادآوری:چنانچه ملک ثبت نشده باشد یا به عبارتی مشمول مقررات ماده 22 قانون ثبت نباشد لااقل باید عملیات مقدماتی ثبت آن به اتمام رسیده باشد.
 
چنانچه مجموع مطالب قبلی ما را دنبال کرده باشید، فبلاَ درخصوص  ثبت افزایش سرمایه ی شرکت سهامی خاص از طریق صدور سهام جدید به اجمال بیان شد،لیکن شرکت های سهامی می توانند از طریق بالابردن مبلغ اسمی سهام خود نیز سرمایه ی  شرکت را افزایش دهند،اما این افزایش در صورتی از نظر قانونی بلااشکال است که باعث افزایش تعهدات صاحبان سهام نگردد.ماده 94 ل.ا.ق.ت مقرر می دارد"هیچ مجمعی با هیچ اکثریتی نمی تواند بر تعهدات صاحبان سهام بیفزاید".اما برابر ماده 159 ل.ا.ق.ت افزایش سرمایه از طریق بالا بردن مبلغ اسمی سهام موجود در صورتیکه مورد توافق کلیه صاحبان سهام باشد بلااشکال است و مجمع عمومی فوق العاده می تواند درصورت اتفاق آراء کلیه صاحبان سهام سرمایه شرکت را از این طریق افزایش دهد.در مواردی که سرمایه از طریق بالا بردن مبلغ اسمی سهام موجود اضافه می شود کلیه افزایش سرمایه باید نقداَ پرداخت شود و نیز سهام جدیدی که در قبال این افزایش سرمایه صادر می شود،باید هنگام پذیره نویسی برحسب مورد کلاَ پرداخته یا تهاتر شود(ماده 188 ل.ا.ق.ت).مثلاَ اگر شرکتی هر سهم ده هزار ریالی را به یکصد هزار ریال افزایش دهد و با این ترتیب سرمایه خود را ده برابر کند،دارنده هر سهم باید نقداَ تفاوت مبلغ اسمی سهام قبلی و جدید را که بالغ بر 90 هزار ریال است،در وجه شرکت پرداخت نماید و یا آنکه ده سهم قبلی را به یک سهم جدید تبدیل نماید.

همان گونه که قبلاَ ذکر شد وجوهی که به حساب افزایش سرمایه تادیه می شود باید در حساب سپرده مخصوصی نگاهداری شود.تامین و توقیف و انتقال وجوه مزبور به حساب های شرکت ممکن نیست مگر پس از به ثبت رسیدن افزایش سرمایه شرکت که در صورت اخیر علاوه بر ارائه اظهارنامه و صورتجلسه مجمع فوق العاده و حسب مورد صورتجلسه هیئت مدیره و گزارش بازرس قانونی شرکت ،ارائه گواهی بانکی که مبلغ مورد نظر افزایش سرمایه در آن تودیع شده به انضمام فیش واریز شده مبلغ یاد شده به حساب مورد نظر نیز الزامی می باشد.
افزایش سرمایه از طریق آورده ی غیر نقد:
-اصولاَ آورده ی غیر نقد عبارتست از اینکه شریک در عوض وجه نقد سرمایه خود را بصورت جنس یا حقی بر اموال یا صنعت و هنر خود به شرکت وارد می کند.
-آورده غیر نقد بصورت جنس عبارتست از اینکه شریک مالی را به عنوان سرمایه در شرکت می گذارد .مانند زمین،خانه،ماشین آلات،اثاثیه و از این قبیل.
-آورده غیر نقد بصورت حقی بر اموال عبارتست از آنکه شریک مال مورد بحث را به شرکت انتقال نمی دهد بلکه به شرکت اجازه می دهد تا از منافع آن استفاده کند(مانند سرقفلی) یا مثلاَ مالک خانه یا مالک کارخانه استفاده از ملک یا کارخانه خود را به شرکت واگذار می کند به همین ترتیب ممکن است شخص وجه نقد به شرکت قرض بدهد و منافع آن را بعنوان سرمایه در شرکت بگذارد.در این صورت شریک مزبور نسبت به منافع وجه مزبور شریک شرکت محسوب می شود و نسبت به اصل وجه طلبکار شرکت می باشد.شریک مزبور نسبت به منافع آورده ی خود به نسبت منافع حاصله در شرکت شریک است و در موقع انحلال شرکت بابت اصل سرمایه خود،جز مانند یک طلبکار عادی چیزی دریافت نمی کند.
-آورده غیر نقد بصورت صنعت یا هنر عبارتست از اینکه شخصی به جای گذاشتن پول نقد در شرکت تعهد می کند برای شرکت کار کند و حاصل کار و هنر خود را تخصیص به شرکت دهد.این موضوع اغلب در شرکت های مختلط پیش می آید که عده ای از شرکا سرمایه می گذارند و عده ای از شرکا تقبل می کنند برای شرکت کار کنند.
موضوعی که در آورده غیر نقدی اهمیت دارد تقویم بهای آنست زیرا شرکاء شرکت معمولاَ به نسبت آورده خود سهیم در منافع و یا ضرر شرکت می باشند و چون اساساَ سرمایه شرکت جوابگوی تعهدات شرکت است تقویم آورده غیر نقدی باید برای اشخاص ثالث اعتبار داشته باشد.
در شرکت های اشخاص که شرکاء مسئولیت تضامنی دارند تقویم بهای آورده غیر نقدی چندان اهمیتی ندارد زیرا اعتبار شخصی شرکاء ،ضامن تعهدات آن هاست ولی در شرکت های سرمایه که فقط سرمایه جوابگوی تعهدات آن هاست تقویم آورده های غیر نقدی اهمیت بخصوص دارد و از این نظر اغلب قوانین تشریفات مخصوص و تضمیناتی برای تقویم آورده های غیر نقدی قائل شده اند.
در خصوص آورده غیر نقدی لازم است به جهت شفافیت هر چه بیشتر موضوع نکات ذیل را یادآوری نماییم.
1-همانگونه که در آورده غیر نقد بصورت جنس بیان گردید که بیشترین آورده های غیر نقدی نیز در این مقوله قرار می گیرند مال مورد نظر اعم از منقول یا غیر منقول باید به هنگام ثبت افزایش سرمایه به نام شرکت انتقال یابد.بنابراین مشخص است که شرکت اموال خود را جهت منظور نمودن افزایش سرمایه نمی تواند تقویم نماید.
چنانچه آورده غیر نقد منقول است و از انواعی است که توسط دایره ی شماره گذاری راهنمایی و رانندگی و امور حمل و نقل نیروی انتظامی شماره گذاری شده است وفق مقررات انتقال آن به شرکت در دفاتر اسناد رسمی صورت می پذیرد و باید گواهی عدم تخلف و عدم بازداشت آن توسط راهنمایی و رانندگی صادر شده باشد و همچنین بدهی دارایی و گمرک نداشته باشد.
نسخه ای از خلاصه معامله تنظیم شده به راهنمایی و رانندگی محل شماره گذاری ارسال می گردد و هنگام ثبت افزایش سرمایه مراتب در دفترچه مالکیت قید خواهد شد.
چنانچه آورده غیر نقد،غیر منقول باشد مانند کارخانه،زمین مزروعی،مسکونی یا تجاری،باید دارایی محل وقوع ملک وصول مالیات متعلقه را گواهی نماید.ملک مورد نظر در بازداشت و وثیقه نباشد و چنانچه ملک در جریان ثبت می باشد اداره ثبت محل باید بلامانع بودن آن را جهت انتقال به شرکت اعلام نماید.به همین گونه تامین اجتماعی،شهرداری،وزارت کشاورزی،سازمان عمران اراضی شهری،منابع طبیعی،شرکت های آب و فاضلاب و برق منطقه ای و سایر نهادهای ذیربط باید بلامانع بودن انتقال ملک به نام شرکت را تایید نمایند.
پس از انجام مراحل فوق و ارائه مدارک لازم از جمله سند مالکیت ملک مزبور،در صورتیکه صادر شده باشد به انضمام دو نسخه خلاصه معامله که متقاضی از امور مالی واحد ثبتی تهیه می نماید(حسب مورد خلاصه معامله املاک ثبت شده یا ثبت نشده)و نیز پس از پرداخت حق الثبت مربوطه نسبت به ثبت افزایش سرمایه از طریق آورده غیر نقد اقدام می گردد و البته یک نسخه از خلاصه معامله تنظیم شده توسط کارشناس ثبت شرکت ها که به امضاء واگذار کننده مال غیر منقول و صاحبان امضاء مجاز شرکت و نیز رئیس ثبت می رسد به واحد ثبتی ذیربط جهت ضبط در پرونده ثبتی ملک مورد نظر ارسال می گردد.
یادآوری:چنانچه ملک ثبت نشده باشد یا به عبارتی مشمول مقررات ماده 22 قانون ثبت نباشد لااقل باید عملیات مقدماتی ثبت آن به اتمام رسیده باشد.
 

نظرات() 

آمار وبلاگ

  • کل بازدید :
  • بازدید امروز :
  • بازدید دیروز :
  • بازدید این ماه :
  • بازدید ماه قبل :
  • تعداد نویسندگان :
  • تعداد کل پست ها :
  • آخرین بازدید :
  • آخرین بروز رسانی :

شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic